บทที่ 312 ให้ค่าแรง

หลิวลี่เซี่ยถอนหายใจยาว พูดกับโจวซื่ออย่างอ่อนแรง "เฮ้อ ทำไมพอแต่งงานแล้ว ก็กลับบ้านตามใจไม่ได้แล้วล่ะ?

นี่ก็เป็นบ้านของข้านะ เป็นที่ที่ข้าอยู่มาตั้งแต่เด็ก ช่างไม่ยุติธรรมเลย แม่ นี่มันกฎอะไรกัน ทางบ้านสามีช่างจู้จี้จริง"

พูดจบก็ตัดสินใจว่า "ไม่ได้ ข้าไม่สนหรอก ต่อไปถ้าข้าแต่

บทที่ 313 ต้องมีคนช่วย

เวลาอยู่กับน้องสาวลูกพี่ลูกน้อง จิตใจของเธอมักเปลี่ยนแปลงมาก ได้เรียนรู้หลายอย่าง อยากเรียนรู้การค้าขาย ฝึกความกล้า เพิ่มประสบการณ์

พอคุณตาตวาดแบบนั้น เด็กๆ ก็หมดสนุก อาบน้ำแล้วก็เข้านอน

รุ่งเช้าวันต่อมา หลิวลี่เซี่ยตื่นมาก็พบว่าทุกคนในบ้านตื่นกันหมดแล้ว

เห็นท่าทางของคนแก

บทที่ 314 แตงที่น่าอัศจรรย์

ทุกคนหันไปมอง ร้องด้วยความดีใจ "ท่านเจ้าเมือง!"

"ท่านเจ้าเมือง ท่านมาได้อย่างไรคะ?"

คุณตาโจวและคนอื่นๆ รู้สึกเก้อเขิน พวกเขาเคยเห็นเจ้าเมืองแค่ตอนเริ่มฤดูเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวเท่านั้น แถมเห็นแต่ไกลๆ ตอนนั้นไม่กล้าเข้าไปดูว่าเจ้าเมืองหน้าตาเป็นอย่างไรด้วยซ้ำ

เจ้าเมืองส