บทที่ 310 ของเก่าพังๆ

หลิวลี่เซี่ยลองจับดู พบว่าโต๊ะทั้งสองตัวเก่ามากแล้ว พื้นผิวสีลอก มีรอยขีดข่วน บนโต๊ะยังมีคราบสกปรกน่าสงสัย เป็นจุดๆ ก้อนๆ ไม่รู้ว่าจะล้างออกได้หรือเปล่า

โต๊ะตัวหนึ่งขาโต๊ะยังพังไปหนึ่งขา

เก้าอี้ทั้งสี่มุมก็หลวมคลอน ออกแรงหน่อยเก้าอี้ก็จะพัง ไม่มีตัวไหนดีเลย ไม่มีตัวไหนน่าดู

บทที่ 311 จะได้แต่งงานแล้วหรือ?

"โอ้โห แกงเป็ดใส่บุกอร่อยจังเลย คุณยาย พวกเรากลับไปทำกินบ้างนะ ปกติพวกเราเอาบุกมาผัดกินอย่างเดียว ทำไมไม่เคยคิดจะเอามาต้มกับเนื้อสัตว์เลยนะ"

คุณยายโจวพูดอย่างหงุดหงิด "เธอได้กินเนื้อสักกี่ครั้งต่อปีล่ะ จะเอาไปต้มกับเนื้อ จะมีเนื้อที่ไหนมาต้มกันเยอะแยะ"

ก็จริง ไม่ม

บทที่ 312 ให้ค่าแรง

หลิวลี่เซี่ยถอนหายใจยาว พูดกับโจวซื่ออย่างอ่อนแรง "เฮ้อ ทำไมพอแต่งงานแล้ว ก็กลับบ้านตามใจไม่ได้แล้วล่ะ?

นี่ก็เป็นบ้านของข้านะ เป็นที่ที่ข้าอยู่มาตั้งแต่เด็ก ช่างไม่ยุติธรรมเลย แม่ นี่มันกฎอะไรกัน ทางบ้านสามีช่างจู้จี้จริง"

พูดจบก็ตัดสินใจว่า "ไม่ได้ ข้าไม่สนหรอก ต่อไปถ้าข้าแต่