บทที่ 262 เที่ยวตลาด

หลิวต้าจู้จึงหยุดพูด "โอ้ๆ ซื้อเต้าหู้ พ่อมาๆ หนูคอยเก็บเงินก็พอ"

หลิวลี่เซี่ยยืนเก็บเงิน ส่วนพ่อคอยห่อของให้ลูกค้า

เอ้า พูดถึง งานเก็บเงินนี่ดีจริงๆ เงินเหมือนได้มาฟรีๆ ไหลมาเรื่อยๆ ไม่ทันไรก็ได้มาหนึ่งกำ กำแล้วกำเล่า ถุงเงินก็พองขึ้นเรื่อยๆ

หลิวลี่เซี่ยถือโอกาสตอนไม่มีลูกค้

บทที่ 263 ต้นไม้ผล

"ต้นไม้นี้ราคาเท่าไหร่ต่อต้นคะ?"

คนขายเห็นเธอถามราคา ถึงไม่มีใครสนใจ แต่อย่างน้อยก็มีคนมาถาม จึงส่ายหน้าพูด "ปกติต้นละห้าสิบเหรียญ ถ้าเธอจะเอาลดให้สี่สิบห้าเหรียญ!"

ต้นละสี่สิบห้าเหรียญ!

ค่อนข้างแพง แต่ต้นใหญ่นะ อย่างน้อยก็ห้าปีแล้ว

แต่หลิวลี่เซี่ยสงสัยมากกว่าว่าต้นไม้นี้มาจา

บทที่ 264 พุทรจีน

หลิวลี่เซี่ยไม่ได้อธิบายอะไร

สองพ่อลูกเข้าร้านผลไม้แห้ง ในร้านมีคนค่อนข้างเยอะ ดูท่าธุรกิจคงดี

ไม่มีเด็กรับแขกคนไหนเข้ามาต้อนรับพวกเขา

หลิวลี่เซี่ยพอใจที่ได้ดูของอย่างสงบ

แม้จะเป็นร้านผลไม้แห้ง แต่ชนิดของผลไม้แห้งก็ไม่ได้มีมากนัก

ของที่พบบ่อยที่สุดคือถั่วลิสงกับเมล็ดแตง สองอย่างน