บทที่ 26 มีอยู่หนึ่งชิ้น

หลิวชิงซานขมวดคิ้วด้วยความกังวล เขาไม่รู้ว่าจะกินสดได้หรือไม่ ลังเลอยู่พักใหญ่ แต่สุดท้ายก็ไม่กล้ากิน

เขาปลอบหลิวชิงเหอว่า "เป็นเด็กดีนะ พี่ชายไม่รู้ว่ากินสดได้หรือเปล่า เรารอพี่สาวกันดีกว่า รอให้เธอลงมาก่อนนะ?"

หลิวชิงเหอพยักหน้า แหงนมองไปที่หลิวลี่เซี่ยอยู่ ไม่ขยับเขยื

บทที่ 27 ซื้อข้าวอีกครั้ง

หลิวลี่เซี่ยกำลังทำอาหารเย็น หลิวชิงซานถึงกลับมาพร้อมกะละมังดินด้วยความตื่นเต้น พอกลับมาก็รีบไปหาถังเก่าที่พ่อเคยพูดถึง...

ต้าเนียวปกติจะติดตามเธอไปมาเหมือนหางน้อยๆ แต่ตอนนี้กลับไปวุ่นวายอยู่ข้างพี่ชาย

เธอเหลือบมองแวบเดียวแล้วไม่สนใจ หันไปทำอาหารเย็นในครัว ไม่รู้ว่าพ่อแ

บทที่ 28 ทุกคนขึ้นเขา

หลิวชิงซานพูดไม่ออก โยนความรับผิดชอบ "นี่ต้องถามพี่สาวข้า พวกนี้เธอเป็นคนค้นพบทั้งหมด"

สายตาทั้งครอบครัวจ้องมาที่หลิวลี่เซี่ย

หลิวลี่เซี่ยพูดอย่างใจเย็น "ว่าจะขายได้เท่าไหร่แน่ๆ หนูก็ไม่รู้ หนูก็ไม่เคยขาย แต่น่าจะไม่ถูกกว่าเห็ดร่มชั้นดีหนึ่งจิน อาจจะแพงกว่าด้วยซ้ำ"

หลิวชิง