บทที่ 257 ปลาย่าง

มีคนดึงแขนเสื้อของหลิวลี่เซี่ยพลางพูดว่า "พี่ต้าเนียว มาสิ ดูพื้นนั่นสิมีเยอะแยะเลย เมื่อกี้พี่คงกินไม่พอใช่ไหม มาเก็บเท่าไหร่ก็ได้ พวกเราช่วยนะ แป๊บเดียวก็เต็มตะกร้าแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยจะให้พวกเขาช่วยเก็บได้อย่างไร จึงยิ้มพูดว่า "พวกเธอเก็บของตัวเองเถอะ พี่เก็บเองได้ พอเต็มแล้วเร

บทที่ 258 แย่งกันให้

ต่างพากันร้องอย่างดีใจ "พี่ต้าเนียว ปลาย่างอร่อยมากเลย!"

"อร่อยจริงๆ ที่บ้านพวกเราไม่เคยทำปลาอร่อยขนาดนี้เลย"

หลิวลี่เซี่ยยิ้ม "อร่อยก็กินเยอะๆ วันนี้ทั้งปลาทั้งน้ำผลไม้มีเยอะ ค่อยๆ กิน รับรองให้พวกเธอกินจนอิ่มเลย"

ยิ้มแล้วหันไปหยิบอาหารของตัวเองออกมา เอายำหน่อไม้ที่ทำตอนเช

บทที่ 259 ไม่ชอบกิน

หลิวลี่เซี่ยตอบ "เก็บบนภูเขาไง ที่นี่มีของเยอะนะ ถ้าหาองุ่นป่าเจอก็ดี จะได้ขุดกลับมาปลูก"

องุ่นป่าตากแห้งทำเป็นลูกเกด ใส่ในปิงเฟิ่นจะอร่อยขึ้น

ส่ายหัว ทำปิงเฟิ่นที่ยากที่สุดคือเครื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ ดูท่าต้องไปอำเภออีกรอบ ดูว่าร้านขายผลไม้แห้งมีอะไรขายบ้าง

หลิวชิงซานกับหล