บทที่ 216 ปากอ่อนเพราะของกิน

"เกิดอะไรขึ้นนะ ทำไมจู่ๆ ถึงได้มีน้ำใจกันขนาดนี้ ข้ายังไม่ได้ค้นคว้าเรื่องกองปุ๋ยเลย ตอนนี้มันเร็วเกินไปหรือเปล่า อย่างน้อยก็ควรรอให้วิจัยกองปุ๋ยสำเร็จก่อนสิ พวกนี้ทำอะไรกัน มาเร่งให้ข้าทำงานเร็วๆ หรือ

สวรรค์ช่วย ข้าแทบจะนอนในไร่อยู่แล้ว สองชาติรวมกันนี่เป็นครั้งแรกที่

บทที่ 217 สอนให้ทุกคน

พอทุกคนได้ยิน นี่มันสำเร็จแล้ว!

ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ เสียงดังไปทั่วบริเวณ

แย่งกันเบียดเข้าไปดูกองปุ๋ย เห็นว่าปุ๋ยครั้งนี้ดีกว่าครั้งที่แล้วจริงๆ ทุกคนต่างยิ้ม

บางคนยิ้มไปยิ้มไปก็เริ่มร้องไห้

บางคนถึงกับทรุดตัวลงกับกองปุ๋ยแล้วร้องไห้โฮ ครอบครัวของพวกเขามีปุ๋ยไม่พอทุกปี ผลผล

บทที่ 218 ต้องการสองอย่าง

ตอนที่กำลังคิดว่าจะพูดอะไรเพิ่มอีกไหม

ฝูงชนก็ระเบิดขึ้นมาทันที

"โอ้โห พูดได้ดีมาก ข้าเข้าใจหมดเลย รู้สึกว่าตัวเองทำได้แล้ว พวกคุณยังมีอะไรไม่เข้าใจอยากถามอีกไหม?"

"ไม่มีๆ อธิบายละเอียดขนาดนี้ จะมีอะไรไม่เข้าใจอีก อย่างน้อยข้าก็ไม่มี"

"ต้าเนียว เก่งจริงๆ ถือสมุดเหมือนคร