บทที่ 190 เหมือนเดิม

หลิวชิงเหอตาเป็นประกายมองพี่สาว แม้ตอนนี้เขายังนึกไม่ออกว่าอยากได้อะไร แต่คำว่าอยากได้อะไรก็มีอะไร ฟังดูเท่มาก เขาชอบ อยากเป็นคนแบบนั้น

หลิวลี่เซี่ยยิ้มบางๆ พูดว่า "แน่นอน ขอแค่พวกเจ้าตั้งใจเรียน เรียนให้ดี สิ่งที่พวกเจ้าอยากได้จะเข้าแถวมาหาพวกเจ้าเอง ให้พวกเจ้าเลือก"

สองคนพ

บทที่ 191 หลับไปแล้ว

หลิวลี่เซี่ยแอบชื่นชมแม่ของเจ้าในใจ

เจ้าเข้าใจแล้วว่าทำไมพ่อถึงพูดถูก เนื้อต้องซ่อนไว้ในชามถึงจะกินได้อย่างสบายใจ คนโบราณก็มีความอิจฉาริษยาเหมือนกัน ไม่ว่าจะยุคไหนก็เหมือนกันหมด

นอกจากครอบครัวของตัวเองแล้ว ไม่มีใครที่จะหวังดีกับเราจริงๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่จะดีใจที่เห็นเราด

บทที่ 192 อาหารค่ำวันส่งท้ายปีเก่าอีกครั้ง

พอหัวถึงหมอนก็หลับไปทันที

เมื่อหลิวลี่เซี่ยตื่นขึ้นมาไม่รู้ว่าเป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว แต่จากแสงที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา คงไม่ใช่เวลาเช้าแล้ว

ยืดตัวบิดขี้เกียจ ถอนหายใจยาว นอนบนเตียงต่ออีกสักพัก แล้วค่อยๆลุกขึ้น พูดกับตัวเองว่า "ช่างยากเย็นจริงๆ วันที่ได้พั