บทที่ 184 ป่าเขาธรรมชาติ

หลิวลี่เซี่ยประหลาดใจ "ทำไมพวกเธอไม่ใส่เสื้อผ้าดีๆ ล่ะ"

ไหว้บรรพบุรุษต้องใส่เสื้อผ้าขาดๆ ด้วยหรือ

โอ้ ไม่มีประสบการณ์ เธอก้มดูเสื้อผ้าตัวเอง ลังเลว่าจะไปเปลี่ยนดีไหม

โจวซื่อทนไม่ไหว พูดกับเด็กสองคน "ไปเปลี่ยนชุดที่ใส่อยู่ซะ"

เหลือบเห็นชุดของหลิวลี่เซี่ย จึงพูดต่อ "เปลี่ยน

บทที่ 185 ไม่มีใครบอก

เห็นทุกคนร้อนใจ จึงต้องพยักหน้าพูด "ได้ ต่อไปข้าจะไม่พูดแล้ว พอใจไหม"

ทุกคนถึงได้พอใจ

"เอ๊ะ คุยอะไรกันน่ะ ทั้งครอบครัวจัดของกันอึกทึกครึกโครม ต้าจู้กลับมาเร็วจังนะ ไม่ได้เข้าเมืองขายเต้าหู้หรือ"

หลี่ซื่อกับหลิวเหล่าเถียนก็พาครอบครัวออกมา สองสามีภรรยาก็สะพายตะกร้า

โจวซื่อยิ้

บทที่ 186 ไม่เปลี่ยนแปลง

หลิวเหล่าเถียนพยักหน้า คำพูดนี้ไม่ผิด ช่วงเวลานี้เหมาะสมที่สุดจริงๆ

ยิ่งเดินไปข้างหน้า ผู้คนจากหมู่บ้านตระกูลหลิวก็ยิ่งมากขึ้น

ไม่ใช่ทุกครอบครัวที่พากันกลับมาทั้งครอบครัว บางบ้านมีแค่หนึ่งหรือสองคน คนที่แก่เกินไปหรือเด็กเกินไปก็ไม่ได้มา

อย่างไรก็ตาม ผู้ใหญ่บ้านก็มาด้วย