บทที่ 179 โม้จนฟ้าสูง

หลิวลี่เซี่ยคิดในใจสักครู่ รู้สึกว่าเรื่องนี้จะว่าง่ายก็ง่าย แต่จะให้ก่อให้ดีคงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็แค่ใช้ในบ้าน แค่ใช้ต้มเต้าหู้ ขอแค่ใช้ได้ก็พอ

มองทุกคนแล้วพูด: "งั้นเราไปขนอิฐเข้ามาก่อนดีกว่า ก่อเล็กๆ ก่อน ลองดูสักรอบ"

ทุกคนดีใจรีบไปขนอิฐ

พอทุกคนเหนื่อยหอบแฮ่กๆ อิฐก็ขน

บทที่ 180 นับเงิน

ตื่นแต่เช้ามืด ทำงานวันทั้งคืน ผลลัพธ์ก็น่าพอใจ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว มาถึงวันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสอง

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ครอบครัวพวกเขาจะขายเต้าหู้ก่อนตรุษจีน หลังจากนี้จะไม่ทำเต้าหู้แล้ว

ยกเว้นแต่ทางโรงเหล้า ยังต้องส่งต่อ ส่งถึงพรุ่งนี้ก็ไม่ส่งแล้ว แต่นั่นก็แค่นิดหน่อย โจ

บทที่ 181 ใครจะเป็นก็ไม่เท่าตัวเองเป็น

หลิวต้าจู้พยักหน้า "ใช่ครับ ต้องเป็นทั้งการคิดเงินและการทำบัญชี พวกคุณอย่าดูแค่ว่าข้าขายเต้าหู้มากมายทุกวัน ตอนแรกข้าคิดเงินไม่เก่งหรอก ถ้าคนซื้อเยอะๆ ข้าต้องใช้เวลาตั้งนานกว่าจะคิดเงินเสร็จ

ลูกค้าเร่งก็หลายครั้งที่เกือบคิดผิด แต่ดีที่พวกเราเคยขายเห็ดป่ามาก่อ