บทที่ 17 กากหมู

หลิวต้าจู้พยักหน้าติดๆ กัน ใช่ๆ แค่นี้ก็พอใจมากแล้ว เท่ากับรายได้ครึ่งปีที่ผ่านมาเลย

หลิวลี่เซี่ยเลิกคิ้ว ไม่คิดว่าสามีภรรยาจะมีท่าทีแบบนี้ แต่พอคิดดูก็เข้าใจ

ทั้งสองเป็นคนจริงใจ อยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ บนภูเขามาทั้งชีวิต ไม่เคยเห็นชีวิตข้างนอกเป็นอย่างไร คงคิดว่าแค่ได้กินไข่ทุกมื้อก

บทที่ 18 เลี้ยงไส้เดือนหรือ?

หลิวลี่เซี่ยมองดู พยักหน้าชื่นชม แสดงความชื่นชมอย่างสูงต่อความขยันหาเงินแบบนี้

หลิวชิงซานได้รับการยอมรับจากพี่สาว ดีใจจนเต้นระบำ ใบหน้าสดใสขึ้นมา

หลิวชิงเหอขยับจมูกเล็กๆ วิ่งกระโดดไปที่ครัว วิ่งไปน้ำลายไหลไป

หลิวชิงซานก็ได้กลิ่นเช่นกัน ร้องอย่างดีใจ "อ้า! กากหมู แม่

บทที่ 19 น้ำซุปกระดูก

หลิวลี่เซี่ยไม่รังเกียจ พังก็ซ่อมแซมก็ใช้ได้ ถ้าเป็นของดีเธอยังเสียดายเลย

โจวซื่อเห็นแล้วพูด "งั้นได้ ข้าจะไปขอไข่พันธุ์ในหมู่บ้านสักหน่อย แล้วดูว่าบ้านไหนมีแม่ไก่กกไข่บ้าง ฟักลูกไก่ก่อน"

หลิวลี่เซี่ยได้ยินแม่ขอยืมทุกอย่าง เหมือนมือเปล่าจับปลาเลย อดชื่นชมไม่ได้ เธอทำไม่ได้ห