บทที่ 149

หารังต่อ

หลิวลี่เซี่ยชมเขา "เก่งจังเลย ขายเต้าหู้บ้านเราหมดเลยนะ งั้นคืนนี้เรายังมีเต้าหู้กินไหม?"

หลิวชิงเหอชะงัก ส่ายหน้าพูด "ไม่มีแล้ว ข้าแลกก้อนสุดท้ายไปหมดแล้ว คืนนี้ไม่มีเต้าหู้กินแล้ว"

พูดอย่างหงอยๆ "ข้าอยากกินเต้าหู้อ่อนต้มผักดอง......"

หลิวลี่เซี่ยได้แต่พูด "ไม่เป็นไร ยังไง

บทที่ 150

น้ำผึ้งป่า

หลิวต้าจู้เดินมาแหงนดูต้นไม้ด้วย ไม่เห็นอะไรเลย เดินรอบต้นไม้หนึ่งรอบ ก็ไม่พบอะไร

หลิวลี่เซี่ยเดินดูรอบๆ อย่างไม่ยอมแพ้ กำลังจะเดินไป จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหึ่งๆ ตั้งใจฟัง มีหลายตัว

ดีใจทันที ตามเสียงไป ในที่สุดก็พบหลังก้อนหินใหญ่ รีบตะโกนอย่างดีใจ "พ่อ พ่อ มานี่เร็ว อยู่นี่ อ

บทที่ 151

อาเจียน

เดินคุยกันไปตลอดทาง ไม่นานก็ถึงบ้าน

ยังไม่ทันเข้าประตู ก็มีคนออกมาต้อนรับที่หน้าประตู "โอ้โห ทำไมนานจังเลย อุ่นอาหารตั้งสองรอบแล้ว ยังไม่เห็นพวกเธอกลับมา หิวจะตายอยู่แล้ว แม่ก็ไม่ให้พวกเรากินก่อน"

เป็นหลิวชิงซาน

หลิวลี่เซี่ยพูดว่า: "ถ้าหิวก็กินไปสิ แค่เหลืออาหารไว้ให้พวกเราหน่อ