ตอน 140
ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
บทที่ 140 หนึ่งพันแผ่น
หลิวลี่เซี่ยคิดแบบนี้แล้ว ก็นึกถึงว่ากระดาษที่บ้านต้องเป็นของดีแน่ มองน้องชายสองคนที่กำลังดูพู่กัน คิดว่าพวกเขาเพิ่งเริ่มเรียน ใช้กระดาษดีขนาดนั้นจะไม่เสียดายหรือ?
เข้ามานานแล้ว เด็กรับใช้คอยอยู่ข้างๆ แนะนำตลอด ไม่ซื้ออะไรเลยดูจะไม่ค่อยดี
มองกระดาษสองชนิดสลับไปมา สุดท้ายคิ
ตอน 141
บทที่ 141 ขายเต้าหู้
หลิวลี่เซี่ย: "พอแล้ว ไม่ได้บอกว่าไม่พอ แค่ไม่รู้ว่าจะใช้ได้นานแค่ไหน เพราะการฝึกเขียนตัวอักษรก็สิ้นเปลืองกระดาษมาก"
โจวซื่อได้ยินว่ากระดาษแผ่นละ 1 เหรียญ ก็ถอนหายใจในใจ การเรียนหนังสือนี่ไม่ใช่สิ่งที่คนจนอย่างพวกเขาจะส่งลูกเรียนได้ ต้องส่งเรียนสิบกว่ายี่สิบปี ค่าใช้จ่ายขนาดน
ตอน 142
บทที่ 142 รับซื้อถั่ว
หลิวชิงเหอเลียริมฝีปาก พึมพำว่า: "มันจะมีรสชาติยังไงนะ"
หลิวชิงซาน: "ข้าจะรู้ได้ไง ข้าก็ไม่เคยกิน พี่ มันมีรสชาติยังไง"
หลิวลี่เซี่ยทำตาใสซื่อ: "พี่จะรู้ได้ไง พี่ก็ไม่เคยกิน"
อ้อใช่ ไม่มีใครเคยกิน
"แล้วพี่ยังไม่เคยกิน แล้วรู้ได้ไงว่าอร่อย แล้วถ้าไม่อร่อยล่ะ"
หลิวลี่เซี่ย