บทที่ 138 การกินสำคัญที่สุด

หลิวลี่เซี่ยมองอย่างขบขัน แต่ตอนนี้หิวจริงๆ เกี๊ยวน้ำชามเดียวคงไม่อิ่ม

มองรอบๆ แล้วลุกขึ้น พูดกับทุกคน: "พวกเจ้านั่งก่อน ข้าไปดูทางโน้นหน่อย ดูว่ายังมีซาลาเปาขายไหม จะซื้อมาสักหลายลูก"

หลิวชิงเหอรีบตะโกน: "พี่สาว ข้าเอาซาลาเปาไส้หมู"

หลิวชิงซานจ้องเขาแล้วตะโกนตามหลัง

บทที่ 139 ราคาเครื่องเขียน

หลิวลี่เซี่ยไม่รู้หรอกว่าแม่กำลังคิดอะไร หิวจนท้องแฟบแล้ว กินข้าวสำคัญที่สุด

กินซาลาเปาหนึ่งลูก เกี๊ยวน้ำหนึ่งชามเข้าไป ทุกคนถึงรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมา

ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่ข้างนอกดูไม่ดี หลิวลี่เซี่ยอยากลูบท้องตัวเอง นึกขึ้นได้ว่ายังมีธุระที่ยังไม่ได้ทำ จึงพูด: "แม่ หนูจ

บทที่ 140 หนึ่งพันแผ่น

หลิวลี่เซี่ยคิดแบบนี้แล้ว ก็นึกถึงว่ากระดาษที่บ้านต้องเป็นของดีแน่ มองน้องชายสองคนที่กำลังดูพู่กัน คิดว่าพวกเขาเพิ่งเริ่มเรียน ใช้กระดาษดีขนาดนั้นจะไม่เสียดายหรือ?

เข้ามานานแล้ว เด็กรับใช้คอยอยู่ข้างๆ แนะนำตลอด ไม่ซื้ออะไรเลยดูจะไม่ค่อยดี

มองกระดาษสองชนิดสลับไปมา สุดท้ายคิ