บทที่ 129 ไม่มีเตียง

งานใหญ่เสร็จแล้ว เหลือแต่งานเล็กๆ น้อยๆ ที่ต้องให้คนในครอบครัวทำเอง

หลิวลี่เซี่ยรีบเก็บเศษอิฐบนพื้น ตั้งใจจะเอาไปกองไว้ข้างแปลงผัก เผื่อไว้ใช้ก่อกำแพงรั้วบ้าน

บ้านพวกเขาตอนนี้ไม่มีรั้ว กำแพงดินเตี้ยๆ ที่มีอยู่เดิมถูกรื้อไป ตอนนี้จึงเปิดโล่งไปหมด

อยู่บ้านที่มีรั้วจนชิน พอจู่

บทที่ 130 รับคุณตามาอยู่ด้วย?

หลิวลี่เซี่ยเดินออกไป พยักหน้า ยังต้องมีเตียงอีก ยังไม่มีเตียง

ตอนนี้บ้านพวกเขามีเตียงแค่สามหลัง เตียงเล็กสองหลังนั้นยังทำจากไม้กระดานวางต่อกัน

แต่เดิมโจวซื่อคิดว่าพอสร้างบ้านใหม่เสร็จ จะเปลี่ยนเตียงในบ้านทั้งหมด พวกนั้นก็ไม่เหมาะจะใช้แล้ว

ตอนนี้มีเงินไม่มาก จึงรู้

บทที่ 131 การนับวัน

เมื่อพูดจบ ทุกคนก็นิ่งเงียบไป!

ผ่านไปครู่หนึ่ง

โจวซื่อมองดูลูกสาว แล้วมองดูหลิวต้าจู้ ดวงตาเริ่มแดงขึ้น พูดด้วยเสียงสั่นว่า:

"นี่ นี่ จะได้หรือ กลัวว่าคนจะนินทา ไม่เคยมีเรื่องที่แม่แท้ๆ ไปอยู่บ้านฝ่ายสามีแบบนี้"

หลิวลี่เซี่ยพูดว่า: "จะเป็นไรไปล่ะ ตอนนี้ในบ้านเราแม่ไม่ใช่ใหญ่ที