บทที่ 96 ไม่มีผลประโยชน์ไม่มีใครตื่นแต่เช้า

เวลาผ่านไปครึ่งเดือนอย่างรวดเร็ว หลังจากถนนเก่าเริ่มปรับปรุง จ้าวอวี้เจินกับหลินจี้หมิงก็ว่างลง

จ้าวอวี้เจินคำนวณดู ทำเต้าหู้เหล็กมาเต็มเดือน วันๆ หนึ่งได้เงินห้าหกร้อยเหรียญดูไม่มาก แต่หนึ่งเดือนหักต้นทุนและค่าแรงพี่สะใภ้กับหลานชายตระกูลจ้าวแล้ว กลับได

บทที่ 97 โดนหอยแครงหนีบ

จือเซี่ยพยักหน้า ล้างหน้าแล้วรีบชวนอู่ฟูไปหาเฉินปู้ฟานก่อนจ้าวอวี้เจินจะทำอาหารเช้าเสร็จ

ตอนนี้ถนนเก่าเริ่มมีการเคลื่อนไหวแล้ว เฉินปู้ฟานต้องยุ่งแน่ เจ้ากลัวไปช้าจะไม่ได้เจอตัวเขา

เฉินปู้ฟานกำลังกินอาหารเช้าอยู่ที่บ้าน ซาลาเปาสามลูกกับโจ๊กหนึ่งชาม มีผักดองจานเล็กๆ แม้ที่อย

บทที่ 98 ไฟไหม้ครัวหรือ?

หลินอู่ฟูตื่นเช้าด้วยความตื่นเต้นที่จะไปเก็บลอบดักปลา เขาถือถังเดินตามหลินจี้หมิงข้ามเขาด้านหลังไปที่ลำธาร เก็บปลาจากลอบทั้งสองใส่ถัง

ได้ปลาไหล 5 ตัว ปลาเล็งใหญ่ราว 1 จิน 3 ตัว ปลาตะเพียน 1 ตัว ปลานิล 2 จินกว่า ที่เหลือเป็นปลาเล็กๆ กุ้งน้ำจืด และปลาขนาดเล็กที่ไม่รู้ชื่อ ร