บทที่ 7 คิดว่าเธอเป็นคนโง่ที่สุดในโลก

ถังข้าวอยู่ในห้องเฉิงซื่อ เพื่อให้ครอบครัวสี่คนได้อิ่มท้อง จ้าวอวี้เจินยังคงทำอาหารให้ทุกคนในบ้านตอนเย็น

แต่ครั้งนี้ เธอไม่ได้กินร่วมโต๊ะกับสายรองและน้องสาวสามีเหมือนแต่ก่อน หลังทำเสร็จ ก็ตักส่วนที่ครอบครัวตัวเองจะกินไปที่ห้องก่อน

ขนมเหมี่ยนสี่ชิ้น ข้าวต้มสี่

บทที่ 8 ฉันจะเป็นที่พึ่งที่แข็งแกร่งของเธออย่างแน่นอน

"ไม่แยกก็ไม่แยก" จ้าวอวี้เจินพูดพลางถือชามเดินกลับเข้าห้อง

เพื่อลดปัญหาในอนาคต การแยกครอบครัวเป็นสิ่งที่ต้องทำแน่นอน

แต่ตอนนี้มีเงินรวมทั้งหมดแค่ 1 ตำลึง 9 เหรียญ ถ้าแยกออกไปต้องซื้อหม้อ ชาม ที่นอน เครื่องใช้ต่างๆ ก็จะเหลือเงินไม่เท่าไหร่ สุดท

บทที่ 9 ฉันเก่งในการรับใช้คนมากกว่า

แม้ว่าเฉิงซื่อจะด่าอย่างหยาบคาย แต่หลี่ซิ่วหลานก็ไม่กล้าเข้าห้อง พอได้กลิ่นนั้น โดยเฉพาะเมื่อนึกว่าต้องทำความสะอาดให้เฉิงซื่อ เธอก็อยากอาเจียน

หลินสุ่ยเซิงมาที่หน้าประตู ได้กลิ่นจางๆ จากในห้อง เขาก็ขมวดคิ้วเช่นกัน

เห็นหลี่ซิ่วหลานอาเจียนจนหน้าซีด เขาตบหลังเธอเบา