บทที่ 65 - พ่อแม่ว่าอย่างไรก็อย่างนั้น

พอได้ยินเสียงคนฝั่งตรงข้าม เธอกับหลินอู่ฟูสบตากัน แล้วมองไปที่แผงฝั่งตรงข้าม หลินสุ่ยเซิงยืนอยู่ข้างเกวียนวัวจริงๆ กำลังสั่งคนขนของลงจากเกวียน

หลินสุ่ยเซิงคงรู้สึกถึงสายตาจากแผงฝั่งตรงข้าม หันมามอง แล้วฝืนทักทาย

"พี่สะใภ้ใหญ่ พวกคุณก็มาวันนี้เหมือนกัน"

จ้าว

บทที่ 66 - มอบโฉนดที่นา

ตอนเที่ยงหลินจือเซี่ยกับหลินซื่อไห่กินแบบง่ายๆ คนละชามข้าวผัด คิดว่าวันนี้ในเมืองมีคนช่วยเพิ่ม น่าจะเก็บร้านได้เร็ว จึงหุงข้าวเร็วกว่าปกติหนึ่งเค่อ

และก็จริงอย่างที่คิด ข้าวเพิ่งตั้งไฟ ก็ได้ยินหลินซื่อไห่เรียกคนในลาน

"แม่ พี่ใหญ่ พวกคุณกลับมาแล้ว" คงเพราะยังไม่คุ้นกับหลินจ

บทที่ 67 - แม่ยายมองลูกเขย

จ้าวอวี้เจินยิ้มแย้มแกนๆ

"แม่ไม่ได้พูดแบบนี้ตอนนั้นนะ ตอนนั้นขาแม่ไม่แข็งแรงเหมือนตอนนี้ นอนอยู่บนเตียงทุกวัน ต้องมีคนดูแลเรื่องกินดื่มและขับถ่าย แม่บอกว่าถ้าฉันไม่รับแม่มาดูแลที่บ้านเก่า ถึงจะยอมให้ฉันทำนา และหลังจากร้อยปีที่นานี้ก็ต้องกลับไปอยู่ในมือหลินสุ่ยเซิง แม่คิด