บทที่ 57: คำบ่นของคุณตา

เมื่อมาถึงหมู่บ้านจ้าว หลินจือเซี่ยวางตะกร้าในมือลงบนโต๊ะในห้องโถง

"ยาย ขนมไส้งาพวกนี้แม่ทำไว้แต่เช้าให้หนูเอามาฝาก เขาบอกว่าคราวที่แล้วลุงรองลุงสามไปดูเขาที่ตลาด ไม่ยอมเอาขนมกลับบ้านเลย อยากให้ตายายได้ลองชิมฝีมือเขาด้วย"

สองหมู่บ้านอยู่ไม่ไกลกัน เดินทางไม่นาน อากาศก็อบอุ่

บทที่ 58 ห้วหนิวกับจินเป่า

หลินจือเซี่ยหน้าหนา ฟังหูซ้ายทะลุหูขวา รอให้ท่านพูดจบ เรื่องนี้ก็ผ่านไป

หลินซื่อไห่ยิ่งทำเหมือนไม่ได้ยิน เพราะเขายังเด็ก คุณตาก็ว่าอะไรเขาไม่ได้ ส่วนพี่สาวเขาก็ไม่จำเป็นต้องห่วง

คุณตาใจดี หลังจากบ่นจบก็กลับไปง้อ

ยิ่งมีคุณยายคอยดูอยู่ข้างๆ ทุกครั้งที่พูดแรงไป ไม้เท้าขอ

บทที่ 59 ขนมหัวที่บ้านใหม่ไม่อร่อยแล้ว

เสิ่นจี้จือหัวเราะ "เจ้าหนุ่มนี่ได้แต่อาศัยน้องสาวเจ้าถึงได้เรียกข้าแบบนี้ ถ้านับอายุจริงๆ เจ้าอ่อนกว่าข้าสิบห้าปี ต้องเรียกข้าว่าลุงสิ"

จ้าวซงเฉวียนรีบยิ้มตอบ "พี่ใหญ่เสิ่นยังแข็งแรงดี สมควรให้น้องเรียกพี่ใหญ่"

ทั้งสองคุยกันสนุกสนาน กินอิ่มดื่มหนำ ก่อนกลับ