บทที่ 569 - คืนนี้ถึงคราวเจ้าเป็นโจรบนคาน

จ้าวอวี้เจินส่ายหน้า

"ไม่รีบหรอก เก็บไว้ที่เจ้าก่อนแล้วกัน"

จือเซี่ยยิ้มตาโค้ง "งั้นหนูกลับเรือนไปพักก่อนนะ"

จ้าวอวี้เจินรับคำ

"ไปเถอะ"

มองลูกสาวกระโดดโลดเต้นกลับเรือน เจ้ามองเจียงซื่ออย่างสงสัย

"แม่เจียง เจ้าว่าเด็กคนนี้วันนี้ดูแปลกๆ หรือเปล่า?"

เจียงซื่

บทที่ 570 - เจ้าชอบข้าใช่ไหม?

จนกระทั่งหัวที่โผล่มาตรงหน้าหายไป ซวงเยี่ยถึงได้สติดึงมือกลับ

คงจะรู้สึกผิด เมื่อรู้ว่านายหญิงปลอดภัย จึงค่อยๆ ลงจากบันไดแล้วยกบันไดที่พาดกำแพงออก กลัวเฉิงเฟิงจะใช้บันไดข้ามมาแก้แค้น

แม้ว่าเขาอาจไม่ต้องใช้บันไดในการปีนกำแพงก็ตาม

...

ความเจ็บที่คาดไว้ไม่ได้มาถึง จือ

บทที่ 571 - ทำไมต้องยึดติดกับทิวทัศน์แบบเดียว

จือเซี่ยวิ่งไปถึงกำแพงที่เธอตกลงมาก่อนหน้านี้แล้วหยุด ขณะที่กำลังกังวลว่าไม่มีบันไดจะปีนกลับขึ้นไปอย่างไร เธอก็เห็นบันไดขนาดใหญ่และกว้างพร้อมราวจับที่มุมกำแพง ทำให้เธอหัวเราะด้วยความขุ่นเคือง

ตั้งแต่วันแรกที่เซียวเหอมาถึงเมืองเจียงหลิง เขาก็วางกับดักร