บทที่ 560 เจ้าอ่อนแอจัง

จื่อเซี่ยตั้งสติจากความตกใจเมื่อครู่ มองชายที่ยืนบังหน้านาง ไม่รู้ทำไม กลับนึกถึงตอนที่ถูกไล่ล่าในเมืองเอ๋อ ดึงเฉินปู้ฟานมาบังตัวเอง

หัวใจกระตุกโดยไม่มีสาเหตุ

ถ้าเขาอยู่ที่นี่วันนี้ คงไม่นิ่งดูดายเช่นกันสินะ?

ก้มมองรอยเลือดบนพื้น นางเก็บความคิดในใจ ก้าวไปประคองแขนเสี้ยวเห

บทที่ 561 ทำไมเปลี่ยนสีหน้าเร็วนัก?

เซียวเหอนวดขมับตัวเอง แล้วยืนตัวตรง

"เมื่อกี้ลุกเร็วไป ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว"

หลินจือเซี่ยมองไปทางเขา มุมปากมีรอยยิ้ม

แม้จะไม่ได้เจอกันหลายปี ภายนอกดูสุขุมเยือกเย็น แต่พอเผยตัวตนที่แท้จริงต่อหน้าเจ้า ก็ยังคงเป็นคนไม่จริงจังเหมือนเดิม

ขณะที่ทั้งสองเดินไปยังเรือนหน้า ห

บทที่ 562 หาแพะรับบาป

ซุนซูหวันได้ยินคำพูดนั้น มองทหารที่คอยเฝ้าระวังโดยรอบ รู้สึกหวั่นไหวในใจ

หลินชุนซิ่ง เป็นคนที่นางจัดการส่งเข้าจวนเจียงจริงๆ

หลายปีมานี้นางและสกุลซุนถูกหลินจือเซี่ยร่วมมือกับสกุลเฉียวคอยกลั่นแกล้ง นางสืบหาข้อมูลหลายครั้งจึงพบหลินชุนซิ่ง และให้อาหารการกินเพื่อควบคุมนาง หวังจะใช