บทที่ 486 เงิน 100 ตำลึงหายไปอย่างไร้ร่องรอย

แม้จะกลัว เสี่ยวหม่านก็รวบรวมความกล้าลุกจากเตียง เธอหยิบท่อนไม้จากในห้องมาถือไว้ แล้วเดินไปที่หน้าต่าง ค่อยๆ ยื่นมือผลักด้วยความระมัดระวัง สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจคือหน้าต่างที่เคยถูกตอกตะปูจากด้านนอกกลับเปิดออกได้

อาจจะมีคนรู้ว่าเธอถูกขังอยู่ในบ้าน จึ

บทที่ 487 เดี๋ยวพวกคุณทะเลาะกันก่อน

ฝางจื่อหลิงเห็นหลินจือเซี่ยแสดงท่าทีดุดันเช่นนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกแปลกหน้าไปบ้าง

"วันที่เธอไปหมู่บ้านซิ่งฮวานั้น ผมอยู่ที่โรงเตี๊ยม ไม่รู้เรื่องจริงๆ แต่พ่อผมมีความตั้งใจมาตลอดที่จะซื้อภูเขาลูกนั้น น่าเสียดายที่พวกคุณไม่ยอมขาย พี่สาวของคุณอาจเข้าใจความตั้งใจของ

บทที่ 488 แอบเข้าบ้าน

หลินจือเซี่ยตกใจกับความพร้อมเพรียงของทั้งสองคน

เมื่อทั้งสองเห็นสาวน้อยไม่มีปฏิกิริยา คิดว่าทำให้เธอตกใจ จึงรีบยิ้มขอโทษ

หญิงร่างท้วมพูด "คุณหนู ข้าเห็นว่าคุณตั้งใจจะซื้อจริงๆ งั้นลองเสนอราคามาสิคะ คนรับใช้ห้าคนนี้ บางคนหนีภัยพิบัติมาจากที่อื่น พวกเราช่วยเอาไว้และพากลับมา บาง