บทที่ 479 - สมองเสียหรือไง?

จือเซี่ยกลั้นความอยากจะวิ่งไปต่อยเขาสักยก กัดฟันพูด "ตาข้างไหนของเธอเห็นข้าจัดการเธอ? ข้าขี้เกียจจัดการหรอก ข้าจะไปจัดการเธอได้ยังไง"

"ฮ่ะๆ..."

เฉินปู้ฝานไม่พูดอะไร แค่ยิ้มกว้าง

ราวกับการเห็นเธอโมโหใส่เขาเป็นเรื่องน่าสนุกเป็นพิเศษ

โจวเหลียงถือชามชาออกมาจากครัว

"ชามาแล

บทที่ 480 - แตกต่างจากคนอื่น

"มาครับ" ซื่อไห่ตอบรับ ดับไฟในห้องแล้ววิ่งเหยาะๆ มาที่โต๊ะ เขาทักทายเฉินปู้ฝานกับโจวเหลียงก่อน แล้วจึงนั่งข้างจือเซี่ย เห็นทุกคนมีบะหมี่วางอยู่ตรงหน้า เงยหน้ามองจ้าวอวี้เจิน "แม่ไม่กินเหรอครับ?"

จ้าวอวี้เจินยิ้มอย่างอิ่มเอมใจ

"แม่มีแล้ว ทำไว้หกคน บะหมี่ของแม่อยู่ในครั

บทที่ 481 - เมื่อเจอเรื่อง อย่าเพิ่งร้อนใจ

เถ้าแก่จ้ายรีบส่ายหน้าพลางกล่าวว่า "ข้าไม่ได้มีเจตนาจะปฏิเสธความรับผิดชอบ เพียงแต่ซิ่วชุนหยวนเพิ่งเปิดได้สองวัน มีลูกค้ามาซื้อเสื้อผ้าสำเร็จรูปมากมาย ข้าจำทุกคนไม่ได้ ต้องตรวจสอบให้แน่ใจก่อนไม่ใช่หรือ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนเหล่านั้นก็รีบหยิบใบเสร็จที่ซ