บทที่ 465 - อย่างมากก็กินข้าวลีบกับเจ้า

หลินจือเซี่ยเริ่มวิเคราะห์กับเหอซิ่วเหมย

"ที่เราขายราคานี้แล้วมีกำไรดี เพราะเรามีฟาร์มไหมของตัวเอง ที่จริงเสื้อผ้าคุณภาพเท่ากัน ราคาเราก็ไม่ได้สูงกว่าข้างนอก"

"ร้านตรงข้ามเปลี่ยนกิจการชั่วคราว อันดับแรกต้องหาผ้าจากพ่อค้าผ้า ต้นทุนส่วนใหญ่อยู่ตรงนี้ อีกอย่าง

บทที่ 466 จะต่างอะไรกับการผสมพันธุ์?

หลินจือเซี่ยทำหน้าไม่แยแส เจ้าจับปลายผมของตัวเองแล้วสะบัดไปมา

"พี่ชายถึงวัยนี้ก็มีความเป็นผู้ใหญ่แล้ว ซื่อไห่ก็กำลังเรียนหนังสืออยู่เลยดูเรียบร้อย แต่ผิงอันไม่แน่นอน รอให้เขาโตกว่านี้แล้วค่อยพูดแบบนี้เถอะ"

จ้าวอวี้เจินไม่ได้คัดค้านเจ้า

"เรื่องภัตตาคารถงฝู่แย

บทที่ 467 สอบเป็นถงเซิงได้

วันประกาศผล มีคนมากมายรวมตัวกันอยู่หน้าหอสอบ หลินกวงจงมาถึงก่อนจือเซี่ยและซื่อไห่

วันนี้เป็นแค่วันประกาศผล หลินสุ่ยเซิงกับหลี่ซิ่วหลานอ่านตัวหนังสือไม่ออกกี่ตัว อีกทั้งร้านก็ยุ่ง จึงไม่ได้มากับหลินกวงจง

เขามองไปทางจือเซี่ยและซื่อไห่ แล้วแค่นเสียง

"พวกเจ้าคงไม่คิดว่ากา