บทที่ 436 - ตั้งรกรากที่หมู่บ้านซิ่งฮวา

"ข้าทำอะไรเกินเลยตรงไหน?" เหอลาเหมยยืนเท้าเอว

"อย่าว่าแต่ซิ่วเหมยยังไม่ได้แต่งมาเลย ต่อให้แต่งมาแล้ว เจ้าก็ปฏิเสธพวกคุณไปแล้ว แสดงว่าเจ้ารู้ว่าพวกคุณทำงานที่นี่ไม่ได้ ถ้ามีหน้ามีตาสักนิด ก็ไม่ควรมาวุ่นวายอีก แต่นี่กลับมาหาถึงที่โดยอ้างชื่อเจ้า ถ้าไม่ใช่เพรา

บทที่ 437 - จะแต่งงานแล้วหรือนี่?

ก่อนหน้านี้เหอลาเหมยแค่คิดว่า จากหมู่บ้านชิวสุ่ยไปหมู่บ้านซิ่งฮวาก็ไม่ไกล อีกอย่างบ้านเก่าก็อยู่ที่นั่น มีบ้านพร้อมอยู่แล้ว จึงไม่เคยคิดจะย้ายออกจากหมู่บ้านชิวสุ่ย

จ้าวอวี้เจินเข้าใจว่าคนย่อมผูกพันกับถิ่นฐานบ้านเกิด

"ถ้าญาติพี่น้องในตระกูลเหอของเจ้าล้วนเป็นคนดี ข

บทที่ 438 - สิ่งที่จือเซี่ยคาดเดาต้องถูกแน่ๆ

ไหลหนี่รีบวิ่งมาปิดปากเจ้า มองไปรอบๆ ลานบ้านที่คึกคัก เห็นว่าไม่มีใครสนใจการสนทนาของพวกเจ้า จึงถอนหายใจโล่งอก

"เบาๆ หน่อย ข้ายังอยากมีหน้ามีตาอยู่นะ"

หลินจือเซี่ยมองทั้งสองคน ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางทำท่าเดินบนฝ่ามือ

"ไปเดินเล่นที่เขาหลังบ้านข้ากันไหม? ที