บทที่ 428 เจ้าก็ตื่นเต้นใช่ไหม?

หลินจือเซี่ยขมวดคิ้ว มองหน้าคนไม่หวังดีตรงหน้าด้วยความสงสัย ในความทรงจำเจ้าไม่เคยเห็นพวกเขาเลยสักคน

ยึดหลักการว่าเรื่องน้อยดีกว่าเรื่องใหญ่

"พวกคุณคงจำคนผิดแล้วล่ะ"

แม้เจ้าจะมีวิชาติดตัวอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหนุ่มๆ ตรงหน้า ตอนนี้ไม่ก่อเรื่องได้ก็อย่าก่

บทที่ 429 แล้วข้าล่ะ?

หลินจือเซี่ยตามเฉินปู้ฝานเข้าห้องรับรอง เห็นเสิ่นฟูอัน ยกมือทักทาย

"พี่ฟูอัน ไม่ได้เจอกันนาน"

เสิ่นฟูอันมองสำรวจเจ้า

"ไม่เจอกันพักใหญ่ จือเซี่ยโตเป็นสาวแล้วนะ" เขายิ้มอ่อนโยน "เข้ามานั่งสิ วันนี้มีธุระอะไรมาในเมืองเหรอ?"

หลินจือเซี่ยนั่งที่ริมหน้าต่าง ท่าทางเป็นธรรมชาติ ไม่

บทที่ 430 ตอนนี้เจ้าน่าต่อยจริงๆ

เฉินปู้ฝานถอนหายใจพลางส่ายหน้า

"ฮ้า ทุกวันนี้วุ่นวายไปหมด แม้แต่คำขอบคุณก็ไม่ได้ยิน ช่างทำให้หัวใจหนาวเหน็บจริงๆ"

"ฮ่าๆๆๆ..." หลินจือเซี่ยหัวเราะกับท่าทางของเขา "เฉินปู้ฝาน รู้ไหม? ตอนนี้เจ้าน่าต่อยจริงๆ"

เฉินปู้ฝานมองไปทางเจ้า กอดอก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

เสิ่นฟู