บทที่ 422 - ดูตัวเองก่อนว่าจะรักษาไว้ได้หรือไม่

ซุนจิ่งเหอขมวดคิ้ว "สูตรเต้าหู้ยี้หนึ่งสูตรขายสองหมื่นตำลึง คุณหนูหลินโลภเกินไปหรือไม่?"

ตระกูลหลินไม่มีรากฐานใดๆ ในเมืองหลวง แต่ตระกูลซุนของเขาต่างกัน หลังจากวางแผนสักหน่อย ให้เมืองหลวงเพิ่มปริมาณการสั่งซื้อ ปีละสามถึงห้าพันโถไม่มีปัญหา

เมื่อเป็นเช่

บทที่ 423 - เกิดเรื่องใหญ่

เมื่อเสียเวลากับเรื่องพวกนี้ ก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว

หลินจือเซี่ยยุ่งอยู่ที่ร้านช่วงบ่าย ไม่ได้ไปซื้อผ้าฝ้ายที่อื่น แต่ให้ฉ่ายหยุนตัดผ้าให้ชิ้นหนึ่ง แล้วนั่งรถล่อกลับบ้าน

พอถึงบ้าน เจ้าก็มอบเงิน 4,500 ตำลึงจากการขายสูตรเต้าหู้ยี้ให้จ้าวอวี้เจิน และเล่าเรื่องการขายสูตรวันนี

บทที่ 424 - ความดีมากกว่าความผิด

จ้าวอวี้เจินขมวดคิ้ว

"ไฟไหม้รุนแรงไหม? เห็นหน้าคนที่ทำหรือเปล่า?"

"ยังดีที่ดับไฟได้ทัน โรงเก็บฟืนไม่ได้ไหม้หนักมาก" โจวต้าเหอกล่าว "ส่วนคนที่ทำน่ะ ตอนนั้นมืดมาก อีกทั้งต้องรีบดับไฟ ผมก็เลยมองไม่ชัด พวกเขาดูเหมือนจะวางแผนมาก่อน จุดไฟที่โรงเก็บฟืนก่อน พอผมไปดับไฟ พว