บทที่ 381 - ได้แต่ต้องลักลอบใส่กระสอบทุบตี

เมื่อเห็นว่าหลินกวางจงดิ้นรนน้อยลงเรื่อยๆ หลินจี้หมิงก็ดึงเขาขึ้นจากน้ำอีกครั้งและโยนลงบนพื้น มองลงมาจากที่สูง

"จือเซี่ยไม่กล้าทำร้ายคน แต่ข้าผ่านสนามรบมา มือเปื้อนเลือดมานักต่อนัก เจ้าจะดื้อไปก็ตามใจ ดูซิว่าปากแข็งของเจ้าหรือวิธีการของข้าจะแข็งกว่ากัน"

บทที่ 382 - เจรจาการค้า

ขณะที่จือเซี่ยไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้อง จ้าวอวี้เจินก็ไม่ได้อยู่เฉย นางไปที่ห้องโถงเอาเงินพันตำลึงที่เก็บสะสมมาทั้งหมดให้หลินจี้หมิง

การเก็บเงินก้อนนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องทำงานหนักถึงสองปีเต็ม

แม้จะเสียดาย แต่เงินหมดก็หาใหม่ได้ ตอนนี้ชีวิตของหลานชายสำคัญกว่าสิ่งใด

ต่อไปกา

บทที่ 383 - การเจรจา

หลินจี้หมิงยืนสง่าดั่งต้นสนเขียวแกร่ง แม้อยู่ในเขตโรงกระดาษ แต่ใบหน้าก็ไม่แสดงความกลัวแม้แต่น้อย "ผู้จัดการเฉิงต้องการอะไรถึงจะปล่อยเขา เชิญตั้งเงื่อนไขมาเถิด"

เฉิงฉางเหอลืมตา "พวกเจ้าคือเจ้านายของเด็กคนนั้น?"

แต่เดิมเขาคิดจะสอบปากคำจากเด็กหนุ่มคนนั้น พรุ่งนี้จะไปจับตัวคนมา