บทที่ 356

กำไรงาม

"ได้" จ้าวเจียหลี่วิ่งไปที่ลานหลังบ้าน

หลินจือเซี่ยออกมาจากร้าน หลินจี้หมิงกำลังเก็บแผงขายของ

เธอเข้าไปรับของจากมือของหลินจี้หมิง

"พ่อไม่ต้องยุ่งแล้วค่ะ ตรงนี้หนูจัดการเองได้ พ่อรีบขับรถล่อกลับไปขนเต้าหูยี้ที่เหลือมาที่ตลาดดีกว่า อย่าให้ลูกค้ารอนาน"

หลินจี้หมิงพยักหน้า เพราะท

บทที่ 357

จะอยู่เป็นโสดตลอดชีวิตจริงๆ หรือ?

หลินจือเซี่ยพยักหน้า

"นั่นแหละที่แสดงว่าลุงๆ เป็นคนที่ไว้ใจได้ มีคำกล่าวว่าความกตัญญูเท่าข้าวหนึ่งถ้วย ความแค้นเท่าข้าวหนึ่งถัง ถ้าให้อะไรแล้วลุงๆ รับไว้หมด ยังกลัวว่าจะได้น้อยไป แม่ต้องระวังตัวแทน" เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ "เออใช่ ช่วงนี้พี่จ้าวเหยวี่นแบก

บทที่ 358

ไม่ใช่คนในครอบครัวเดียวกัน ไม่เข้าครอบครัวเดียวกัน

แม้หลินจือเซี่ยจะไม่อยากออกจากที่นอนแค่ไหน แต่พอได้ยินเสียงจากข้างนอก ก็ทนไม่ไหวต้องเปิดผ้าห่มลุกขึ้นมาสวมเสื้อผ้า

ออกมาดูที่ห้องโถง คนนั่งเต็มไปหมด

เธอยิ้มตาหยี

"คุณยายกับป้าใหญ่ก็มาด้วย"

หม่าซื่อมองออกไป สีหน้าแปลกใจเล็กน้อย "วันนี