บทที่ 338 ผิงอันเริ่มขึ้นฟันเมื่อได้รับแรงกดดัน

เรื่องภายในครอบครัวเช่นนี้ หลินจี้หมิงจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวเมื่อภรรยาและลูกสาวได้ตัดสินใจแล้ว

หลังอาหารเช้า หลิวสือโถวและหลินจี้หมิงขนของขึ้นรถลา แล้วพาหลินอู่ฟูและหลินซื่อไห่เข้าเมือง

หลินจือเซี่ยหลังกินข้าวเสร็จ ก็ใส่ซาลาเปาข้าวโพด 8 ลูกลงตะกร้า

บทที่ 339 อย่าให้ครอบครัวพวกเขาครอบครองทั้งหมด

ผู้ใหญ่บ้านมาที่บ้านตอนบ่าย

ตอนนี้ผิงอันยังนอนกลางวันอยู่ หลินจือเซี่ยนอนพักเที่ยงสักครู่ก็นั่งพิงหัวเตียงอ่านหนังสือ

จ้าวอวี้เจินกับเหลียงซื่อนั่งปอกถั่วลิสงในลานบ้าน คุยกันไปเรื่อยๆ

"น้องสะใภ้ จือเซี่ยอยู่บ้านไหม?"

จ้าวอวี้เจินเงยหน้าเห็นผู้ใหญ่บ้า

บทที่ 340 คนไปได้ แต่รากบัวต้องอยู่

เสิ่นป๋อเหลียงเป็นลูกชายคนที่สองของเสิ่นจี้จือ เมื่อก่อนตอนที่ซางซานต้องการคนดูแล ผู้ใหญ่บ้านก็แนะนำลูกชายของตนไปหนึ่งคน ทำงานมาจนถึงตอนนี้

สองวันนี้ผู้ชายจากโรงเลี้ยงไหมไปขุดรากบัวที่สระเขาลึกกันหมด ผู้หญิงรับผิดชอบบดแป้ง เสิ่นป๋อเหลียงก็อยู่ที่สระเขาลึกแน่นอน