บทที่ 335 - พูดมากย่อมมีเหตุผล

เมื่อมองเห็นคนแก่ๆ ที่สวมเสื้อผ้าปะชุน แก้มตอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล หลินจือเซี่ยก็รู้สึกไม่สบายใจ

เธอก็อยากขายข้าวให้พวกเขา

แต่ถ้าขายไป ก็จะทำให้แก๊งเสือเหนือโกรธ สุดท้ายครอบครัวเธอก็จะเดือดร้อน

พูดตรงๆ เธอก็แค่ชาวบ้านธรรมดา สู้ไม่ได้ก็ต้องหลบก่อน เธอยังไม่ถึงข

บทที่ 336 - แต่งเป็นภรรยา รับเป็นอนุ

คืนนี้จ้าวซงเฉวียนและจ้าวซงเซียงไม่ได้กลับบ้าน หลังกินข้าวกับทุกคนที่บ้านเก่า ก็ไปนอนที่ห้องในเขาหลังบ้าน

กลางคืนโม่แป้งก็ไม่ได้หยุดพัก

หลินจี้หมิงกับหลิวสือโถวทำครึ่งคืนแรก พี่น้องตระกูลจ้าวทำครึ่งคืนหลัง ระหว่างนั้นให้วัวพักหนึ่งชั่วยาม

รวมกับที่โม่ตอนบ่ายเมื

บทที่ 337 - นินทาลับหลัง

โจวต้าเหอส่งข้าวเสร็จรีบมาช่วยหลินจือเซี่ย

หลินจือเซี่ยยืดตัวขึ้น รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว

"พี่ต้าเหอ ตั้งแต่พรุ่งนี้ หนูจะไม่มาที่นี่ทุกวันแล้ว ต่อไปไม่มีข้าวขาย คงจะสบายขึ้น พี่แค่รับผิดชอบนึ่งและขายซาลาเปาก็พอ ทำซาลาเปามีลุงเอ้อร์เหมาคอยดูแล ถ้าพี่ว่างก็ช่วยเขาบ้าง ถ้าไ