บทที่ 333 มีระดับเหมือนขุดถ่านหิน

จินเป่าและหูหนิวนอนอยู่ที่ประตูห้องโถง คอยมองไปทางเจ้านายเป็นระยะ

หลินจือเซี่ยอ่านบันทึกที่หมอหญิงเฉาให้ไว้ได้สักพัก รู้สึกง่วง ก็เปลี่ยนมาอ่านบันทึกการเดินทางที่อาจารย์เฉินให้แทน

อู๋ฟู่เพราะลายมือไม่สวย ภายใต้การบังคับของหลินจือเซี่ย กำลังจับพู่กันฝึกเขียนตัวอัก

บทที่ 334 - ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ควรเสี่ยง

เมื่อเห็นภรรยาโกรธ หลินจี้หมิงก็เข้าไปปลอบ

"ไม่เป็นไรนะ ข้าก็ไม่ได้ตกลงอะไรนี่ พอเสร็จธุระสองวันนี้ก็จะให้หลินจือเซี่ยกลับมา แค่อย่าไปเจอกับไอ้หมอนั่นก็พอ"

ลูกสาวของเขาหลินจี้หมิง ถึงจะแต่งงานกับชาวนาจนๆ ก็ยังดีกว่าไปเป็นอนุภรรยา

การเป็นอนุภรรยาไม่ใช่สถานะที่

บทที่ 335 - พูดมากย่อมมีเหตุผล

เมื่อมองเห็นคนแก่ๆ ที่สวมเสื้อผ้าปะชุน แก้มตอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล หลินจือเซี่ยก็รู้สึกไม่สบายใจ

เธอก็อยากขายข้าวให้พวกเขา

แต่ถ้าขายไป ก็จะทำให้แก๊งเสือเหนือโกรธ สุดท้ายครอบครัวเธอก็จะเดือดร้อน

พูดตรงๆ เธอก็แค่ชาวบ้านธรรมดา สู้ไม่ได้ก็ต้องหลบก่อน เธอยังไม่ถึงข