บทที่ 316: บุญคุณ

ช่วงนี้เริ่มขายไก่ทอด ตอนแรกวันละ 3 ตัว ช่วงหลังเพิ่มเป็นวันละ 5 ตัว หลินจือเซี่ยยังไม่มีแผนจะเพิ่มอีก คิดว่าจะรอให้ถึงปีหน้าที่ท่าเรือมีคนมากขึ้น ค่อยๆ เพิ่มเป็นวันละ 20 ตัว

ตอนนี้คนยังไม่มากพอที่จะบริโภคไก่ได้มากขนาดนั้น และไก่ที่บ้านก็ไม่พอที่จะรองรับการบริโภคในปริมาณมากได้

บทที่ 317: แม้ขาของยุงจะเล็ก ก็ยังเป็นเนื้อ

หลินจี้หมิงชะงักไปครู่หนึ่ง

"เป็นอย่างนี้ ผมไม่แน่ใจว่าพี่สะใภ้จะยินดีช่วยหรือไม่ เรื่องนี้ยังไม่ได้ปรึกษากับอวี้เจิน พรุ่งนี้ถ้าพี่สะใภ้ว่าง ไปถามเจ้าที่บ้านโดยตรงดีไหม?"

เรื่องแบบนี้ ให้ภรรยาคุยกับเจ้าจะดีกว่า

เพราะเขาอยู่บ้านไม่นานเท่าภรรยา

ซุนซื่อไ

บทที่ 318: ไอ้หนุ่มคนนี้

หลินจือเซี่ยเงยหน้ามองเขา สีหน้าเรียบเฉย

"พ่อฉันกลัวว่าถ้าเขามาจะทำให้คุณชายฝางตกใจ เลยไม่มาด้วย ยังไง? คุณชายฝางอยากคุยธุรกิจกับพ่อฉันหรือ?"

จริงๆ ที่ไหนกลัวทำให้เขาตกใจ ถ้าพ่อรู้ว่าตัวเองทำให้ฝางจื่อหลิงตกใจได้ ยังไงก็ต้องมาโผล่หน้า ยังกลัวว่าจะทำให้เขาตกใจไม่ตายเลย

สำค