บทที่ 314

จากไม่รู้สึกอะไรกลายเป็นรังเกียจ

พอได้ยินคำพูดนี้ เถาเสี่ยวเอี้ยนก็ร้องไห้ด้วยความน้อยใจ ด้วยความสูงที่ใกล้เคียงกัน ในสายตาคนที่เดินผ่านไปมา ดูเหมือนหลินจือเซี่ยกำลังรังแกคนวัยเดียวกัน

เหอตงตงจากร้านข้างๆ สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวข้างนอกผ่านคนเดินผ่านไปมา คิดว่าหลินจือเซี่ยทะเลาะกับใคร

บทที่ 315

น่าตบจริงๆ!

สามีภรรยาเหอวั่งซานพอใจต้าจื้อ เพราะหลายปีมานี้ การกระทำของเขา พ่อแม่ต่างเห็นกับตา

แต่ลูกสาวไม่ยอมตกลงเด็ดขาด ทำให้พวกเขากังวล

แต่โบราณมา การสู่ขอต้องเริ่มจากฝ่ายชาย ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าทางบ้านสกุลหลินเป็นอย่างไร ก็ไม่เห็นอู่ฟู่มีปฏิสัมพันธ์กับลูกสาว พวกเขาในฐานะพ่อแม่ฝ่าย

บทที่ 316

: บุญคุณ

ช่วงนี้เริ่มขายไก่ทอด ตอนแรกวันละ 3 ตัว ช่วงหลังเพิ่มเป็นวันละ 5 ตัว หลินจือเซี่ยยังไม่มีแผนจะเพิ่มอีก คิดว่าจะรอให้ถึงปีหน้าที่ท่าเรือมีคนมากขึ้น ค่อยๆ เพิ่มเป็นวันละ 20 ตัว

ตอนนี้คนยังไม่มากพอที่จะบริโภคไก่ได้มากขนาดนั้น และไก่ที่บ้านก็ไม่พอที่จะรองรับการบริโภคในปริมาณมากได้