บทที่ 281

คนเราไม่ได้มีแค่ด้านดำหรือขาว

ใช้เวลาเพียงสองเค่อก็ถึง หลินจือเซี่ยและหลินอู่ฟูเลือกห้องโดยสารธรรมดาโดยไม่ลังเล

ในห้องโดยสารมีคนไม่มาก ล้วนเป็นผู้ชายวัยทำงาน

เพราะอากาศร้อนมาก และในห้องโดยสารไม่มีผู้หญิง บางคนถึงกับถอดเสื้อนั่งอยู่ตรงนั้น

ทันทีที่หลินจือเซี่ยและหลินอู่ฟูเข้ามา ก็ดึงด

บทที่ 282

ภาษีสุรา

หลินจือเซี่ยยิ้มอย่างสุภาพ

"ถ้าคุณชายฝางมีธุระ ก็รีบไปเถอะค่ะ หนูกับพี่ชายยังมีธุระต้องทำ ไม่รบกวนเวลาคุณชายฝางแล้ว ขอตัวก่อนค่ะ"

พูดจบก็จะเดินจากไป

แต่ฝางจื่อหลิงกลับก้าวเข้ามา "คุณหนูหลินมีธุระอะไรในเมือง บอกผมได้นะ ตระกูลพวกเรามีเส้นสายในเมืองอยู่บ้าง บางทีอาจช่วยคุณได้"

บทที่ 283

อาศัยเรือกลับ

อาลักษณ์จูชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มมองเธอ

"เรื่องนี้ต้องดูว่าหัวหน้าเจียงจะเร่งมากแค่ไหน"

ถ้าเร่งมาก แค่ไม่กี่วันก็เสร็จ แต่ถ้าไม่เร่ง อย่างน้อยก็ต้องสองสามเดือน

หลินจือเซี่ยเข้าใจความหมายในคำพูดของเขา จึงไม่ได้ถามอะไรมากไปกว่านั้น เมื่อพ่อบอกให้มอบเรื่องนี้ให้ลุงเจี