บทที่ 268 สาวสองคน

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าหลินจือเซี่ยจะพูดอย่างไร อู๋ฝู่ก็ไม่ยอมพูด

หลินจือเซี่ยจึงคิดว่า ปกติอู๋ฝู่อยู่แต่ในร้านขนม ไม่ได้พบสาวๆ มากนัก ยิ่งคนที่อายุพอๆ กันยิ่งน้อย ที่นางรู้จักมีเพียงเหอตงตงจากร้านข้างๆ และเหออวี้เหม่ยน้องสาวของเหอลาเหม่ย

สาวทั้งสองคนนี้อายุสิบสี่ปี เหอตงตงร่าเริงต

บทที่ 269 ขนมจีบตีสุนัข

สี่คนปีนเขาข้ามเนิน ใช้เวลาครึ่งชั่วยามเก็บบ๊วยทั้งหมดกลับบ้าน จากนั้นหลินจือเซี่ยก็ให้หลิวสือโถวเทียมล่อไปโรงกลั่นซื้อเหล้ามาสี่ไห

ไม่ใช่ว่านางไม่อยากหมักเอง

สำคัญคือไม่มีฝีมือ เหล้าที่หมักรสชาติไม่คงที่ไม่พอ จัดหาอุปกรณ์ก็ต้องเสียแรงไม่น้อย อีกอย่างเหล้าต้องใช้เวลาหมัก

ตอ

บทที่ 270 ชอบวิ่งออกนอก ก็อย่าคิดกลับมา

เฉิงซื่อคิดว่าหลินชุนซิ่งเกิดเรื่องแบบนี้ หลินสุ่ยเซิงน่าจะเร็วกว่านี้ ไม่คิดว่าตระกูลเฉียนที่อยู่ไกลกว่าจะมาเร็วกว่า ตอนฮูหยินตระกูลเฉียนพาหมอนั่งรถม้ามาถึงหมู่บ้านซิงฮวา หลินสุ่ยเซิงที่ไปตามหมอยังไม่เห็นแม้แต่เงา

แน่นอน เป็นเพราะคนรับใช้ตระกูลเฉียนกังวลว่