บทที่ 250 ลงโทษให้คุกเข่าที่ศาลบรรพชน

ทุกคนเห็นเสิ่นฝูอันก็พากันทักทาย

"ฝูอันกลับมาเมื่อไหร่? ทำไมไม่ได้ยินใครพูดถึงว่ากลับมา?"

เสิ่นฝูอันยิ้มตอบ "กลับมาบ้านเมื่อบ่ายวานนี้ หลังจากกลับมาก็พักผ่อนอยู่ที่บ้านตลอด คงเพราะพ่อแม่ไม่อยากให้ใครมารบกวนตอนพัก เลยไม่ได้บอกใคร"

เพิ่งสอบเสร็จ เหนื่อยมาก ง่วง

บทที่ 251 แผนการขนมแผ่นรอบใหม่

หลินจือเซี่ยครุ่นคิด

รสชาติไก่ทอดอร่อยขนาดนี้ ไม่มีเหตุผลที่จะยอมเสียโอกาสทำเงินที่ดีแบบนี้ไป

เรื่องการกระจายความเสี่ยงนั้นแก้ไขได้ไม่ยาก

"ที่ท่าเรือครอบครัวเรามีที่ดินสองแปลงไม่ใช่หรือ? ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พฤษภาคม-มิถุนายนก็จะเปิดใช้งานแล้ว ฉันคิดว่าตอนนี้เราควรเลือ

บทที่ 252 อาฆาตแค้น สิบปีก็ไม่สาย

จ้าวอวี้เจินคิดว่าลูกสาวคงไม่มีอะไรให้คลายเครียด อีกอย่างเธอก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้เรื่องอะไรเลย จึงนั่งที่โต๊ะเล่าให้ฟัง

"ป้าหลิวของเจ้าเพิ่งเล่าว่า ที่เขาต้าซานหลิ่ง มีญาติห่างๆ ของตระกูลเฉินคนหนึ่ง เป็นลูกพี่ลูกน้องของพ่อไหล่หนี่ แก่กว่าเขามาก ถ้าไม่ตาย ปีนี้ก็ 56 แล