บทที่ 244 - นอนไม่หลับโทษหมอน

หลินจี้หมิงรู้สึกไม่แน่ใจ

"ถั่วเหลืองราคาขึ้นไปถึงสี่ถึงห้าเหรียญต่อจินแล้ว ส่วนข้าวโพดราคาหนึ่งจุดห้าเหรียญต่อจิน ชาวบ้านจะยอมไหม?"

จ้าวอวี้เจินมองเขา "ข้าวโพดปลูกง่ายๆ ให้ผลผลิตเป็นพันจินต่อไร่นะ ถั่วเหลืองทำได้ไหมล่ะ? ตอนนี้มีไม่กี่บ้านที่ปลูกข้าวโพด พ่อค้าก็รับซื

บทที่ 245 - อายุสิบสองจะให้เรียบร้อยไปทำไม?

เฉิงซื่อจูงหลินเย่าจู่มาที่หน้าประตูเรือนเก่า เงยคอมองเข้าไปข้างใน

"จี้หมิง เจ้าอยู่บ้านไหม?"

เสียงของนางดังมาก หลินจือเซี่ยที่เพิ่งกลับมาบ้านกับจ้าวอวี้เจินสบตากัน ทั้งคู่ไม่ได้ตอบทันที

"แม่ พ่ออยู่ไหน?"

จ้าวอวี้เจินมองออกไปนอกบ้าน

"พ่อเจ้าตอนนี้ไม่อยู

บทที่ 246 - ที่จริงอยากเก็บดอกไม้มากกว่าใช่ไหม?

หลินจือเซี่ยจ่ายค่าแรงตรงไปตรงมา ควรเท่าไหร่ก็เท่านั้น การทำงานที่บ้านหลินเหมือนมีงานประจำที่มั่นคง ในหมู่บ้านมีคนเยอะ เพื่อไม่ให้คนอื่นมาแย่งงาน แต่ละคนจึงทำงานอย่างขยันขันแข็ง

หลินจือเซี่ยกลัวคนงานจะล้มป่วยจากการทำงานหนัก จึงให้วันหยุดสามวันต่อเดื