บทที่ 237 ขายกระต่าย เก็บหนัง ซื้อต้นหม่อน

รุ่งเช้าวันถัดมา พ่อลูกสองคนนั่งรถล่อของบ้านไปที่ตัวเมือง ปล่อยหลิวสือโถวกับหลินอู่ฟูที่หน้าร้านอาหาร แล้วแวะส่งซื่อไห่ที่สำนักพั๋วอวี่ ก่อนจะขับรถล่อมาถึงถนนใหม่

ยังเช้าอยู่ ภัตตาคารจินเปยยังไม่เปิดบริการอาหารเช้า จึงยังไม่เปิดร้าน

หลินจือเซี่ยให้หลินจ

บทที่ 238 เสียดายที่ไม่ได้เรียนมากพอตอนนี้

ลุงหวังมองเธอ

"พวกเราก็ไม่ได้เลี้ยงไหม ถ้าพวกเธอขุดเอง ให้นิดหน่อยก็พอ ขุดเสร็จแล้วช่วยกลบดินให้ด้วยก็แล้วกัน"

หลินจือเซี่ยคิดว่าต้นไม้สูงกว่าหนึ่งจ้างก็ไม่เล็กแล้ว ตอนเอากลับคงต้องตัดกิ่งด้านบนออกบ้างถึงจะใส่รถได้

แต่ก็ไม่เป็นไร ยังไงกิ่งที่ตัดออกมาก็

บทที่ 239 พูดง่ายกว่าทำ

หลินจือเซี่ยได้ยินแล้วคิดว่าต้องไปสืบข่าวก่อน ยืนยันก่อนว่ามีหรือไม่ ถ้ามี ก็จองไข่ไหมไว้ก่อน ถ้าไม่มี ค่อยคิดหาวิธีอื่น

เหอลาเหมยดูเหมือนจะเดาใจเธอออก

"ตอนนี้บ้านมีผ้าพอแล้ว ถ้าเธออยากไป อีกสองวันข้ากับต้าหนิวจะไปหมู่บ้านเกาหลิงกับเธอก็ได้"

หลินจือเซี่ยไม่เห็นด้วย

"พี่