บทที่ 231 ชีวิตและความตายที่ยังไม่แน่นอน

ในเวลานั้น มีอาจารย์ท่านหนึ่งจากสำนักพั๋วอวี่เดินออกมา สวมเสื้อคลุมสีเทา ผมและหนวดเค้าขาวครึ่งหนึ่ง ใบหน้าเคร่งขรึม

"สำนักพั๋วอวี่มีการเรียนการสอนที่เข้มงวดมาโดยตลอด ผู้ที่จะเข้ามาเรียนได้ ต้องเป็นผู้ที่อาจารย์เห็นว่าดีจึงรับเข้ามาเป็นพิเศษ หรือไม่ก็ต้องสอ

บทที่ 232 พี่สาวเป็นพี่สาวที่ดีที่สุดในใต้หล้า

อาหารเย็นวันนี้ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ เพื่อรอหลินจี้หมิงและพ่อลูกหลิวสือโถว จ้าวอวี้เจินสั่งให้เหลียงซื่อทำอาหารช้ากว่าปกติครึ่งชั่วยาม

มีไก่ต้มเห็ดหอมหนึ่งหม้อใหญ่ ทอดขนมข้าวโพดรอบๆหม้อ ผัดกะหล่ำปลี ผัดผักกับเนื้อแห้ง ไข่เจียน และเต้าหู้ยี้หนึ่งจานเล็ก

บทที่ 233 หญิงสาวหน้าตาแปลก

หลินจือเซี่ยพาหลินซื่อไห่ไปจ่ายค่าเล่าเรียนที่สำนัก รับตำรา วันรุ่งขึ้นแต่เช้า ปลุกเขาตื่นแต่เช้า ให้กินข้าวสะพายกระเป๋าใบเล็กนั่งรถล่อของบ้านไปเรียนที่ตัวเมือง

หลินซื่อไห่เป็นเด็กที่เป็นตัวของตัวเองอยู่แล้ว อีกทั้งที่สำนักยังมีซิงฉือเป็นเพื่อน หากมีเรื่องอะไรก็ยังสามา