บทที่ 226 เสียงดังน่ารำคาญ

หม่าซื่อกลับไปบ้านเก่าแล้วไปถามจ้าวซื่อว่าช่วงนี้มีเรื่องดีอะไร

ผู้เฒ่าเชื่อมาตลอดว่าลูกมากคือโชคมาก

รู้ว่าลูกสาวตั้งครรภ์อีก ก็ดีใจมาก

ตัวนางมีลูกชายสามคนลูกสาวหนึ่งคน แต่ละคนรู้ความและกตัญญู ตอนนี้ลูกสาวมีลูกชายสองคนลูกสาวหนึ่งคนก็พอแล้วจริงๆ แต่เมื่อเด็กมา ก็เป็นวาสนา

บทที่ 227 สุนัขที่ดีไม่ขวางทาง

หลินจือเซี่ยยิ้มมองเฉินซิงฉือ

"ทำไมซิงฉือถึงมาล่ะ?"

อาจเพราะวิ่งเร็วเกินไป ใบหน้าขาวๆ ของเฉินซิงฉือจึงแดงระเรื่อ เขาชี้ไปที่ประตูสำนัก

"นั่นไง พ่อพามา"

หลินจือเซี่ยเพิ่งเขย่งเท้ามองผ่านฝูงชนไปทางสำนัก เมื่อเห็นอาจารย์เฉิน ก็ยกมือทักทาย

เฉินฮวนพยักหน้าเล็กน้อย มองไปท

บทที่ 228 - ต้องการทำอะไรกันแน่?

หลินสี่เฟิ่งที่เต็มไปด้วยความคาดหวังถูกราดด้วยน้ำเย็นๆ ท่าทางน่าสงสารเมื่อครู่กลายเป็นดุร้ายขึ้นมา

เธอบีบน้ำตาสองหยดออกมา จ้องเขม็งไปที่หลินเสี่ยวหม่านอย่างดุร้าย

"เธอเป็นศพหรือไง? ตอนที่หลินจือเซี่ยตีฉัน ทำไมไม่เข้ามาห้าม?"

"ฉัน..." หลินเสี่ยวหม่านหดคอ "เธอลงมื