บทที่ 222 ต้องมีคนตายถึงจะเรียกว่ามีเรื่อง?

"ไม่ค่ะ หนูไม่อยากออกจากบ้าน" หลินชุนซิ่งส่ายหน้าพลางหลบไปอยู่ด้านหลังเฉิงซื่อ

คนหนึ่งพูดอย่างดุดัน "รู้อย่างนี้จะทำไปทำไมตั้งแต่แรก? จะไปหรือไม่ไปไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะเลือกได้แล้ว"

"ซิ่งเอ๋อร์ก็ไม่ได้ทำอะไรนี่ ดูสิ ตอนนี้ทุกคนก็ไม่เป็นไรกันแล้ว" เฉิงซ

บทที่ 223 เครือข่ายความสัมพันธ์ที่ซ่อนอยู่

จือเซี่ยจ่ายหนึ่งร้อยแปดสิบเหรียญซื้อหนังหมูป่า เห็นกระบอกน้ำร้อนในร้านใช้งานได้ดีกว่าที่บ้าน จึงจ่ายอีกหนึ่งร้อยยี่สิบเหรียญซื้อมาสองอัน เอากลับไปให้แม่หนึ่งอัน ตัวเองหนึ่งอัน

พอเปิดช่องทางการซื้อของแล้ว อีกทั้งร้านขายของชำมีของหลากหลาย จือเซี่ยมองอะไรก

บทที่ 224 ฆ่าหมูฉลองปีใหม่

เห็นเจียงเว่ยตงเคารพพ่อขนาดนั้น จือเซี่ยปีนขึ้นรถลาด้วยความประหลาดใจ

หลังจากรถลาออกจากเมืองอำเภอไปได้ระยะหนึ่ง นางจึงนั่งไปที่ใกล้ๆ ม่านรถด้วยความอยากรู้อยากเห็น เลิกม่านถามหลินจี้หมิง

"พ่อ พ่อยังมีเรื่องอะไรปิดพวกเราอยู่หรือเปล่า?"

หลินจี้หมิงชายตามองนางแวบหนึ่ง สีหน