บทที่ 209 เลี้ยงอาหาร

หลังจากหลี่หวันฟู่จากไป เต้าหู้ยี้ที่เหลืออีกสามไหก็ถูกร้านน้ำชาแห่งหนึ่งสั่งจองไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นก็มีคนดูแลบ้านและพ่อครัวจากหลายบ้านมาเรื่อยๆ จือเซี่ยแจ้งพวกเขาว่าเต้าหู้ยี้รอบสองขายหมดแล้ว หลังจากตกลงกับคนเหล่านี้ ก็เริ่มรับจองเต้าหู้ยี้รอบสามที่จะมีในอีกห้าวัน

รอบ

บทที่ 210 โรงซื้อคนเป็นแบบนี้หรือ?

ฟางจื่อหลิงยังคงประคองเขาลงบันได "เป่าฉินเป็นสาวใช้ที่แม่จัดให้ในเรือน ต่างกับการไปหอหงซิ่ง พี่สวีอย่าเอาเธอมาเกี่ยว เด็กสาวยังบริสุทธิ์อยู่"

ชายเมาหัวเราะอย่างกวนๆ

"ฉันยังไม่ทันพูดอะไรเลย นายก็รีบปกป้องแล้ว อยู่กับนายมาสองปี ยังบริสุทธิ์อยู่ ใครจะเชื่อ?"

ฟางจื

บทที่ 211 พี่คิดยังไงคะ?

เมื่อเห็นเธอกลัว เฉินปู้ฝานจึงชะลอฝีเท้าลง

"โรงซื้อคนในตัวเมืองส่วนใหญ่เป็นพ่อค้ารายย่อย หลายคนเคยเป็นนายหน้าค้าทาสในเมืองจังหวัดและเมืองหลวง คงเห็นว่ากำไรดี พอมีเงินหน่อยก็เริ่มค้าทาส แต่ขนาดเล็กกว่าในเมืองจังหวัดมาก จึงต้องมารวมตัวขายในที่เล็กๆ แบบนี้"

เขามองดูทาสที่ถู