บทที่ 187 - เฟิงเป่าซาน แพะรับบาป

หลินจี้หมิงไม่ได้แสดงความกลัวใดๆ บนใบหน้า ดวงตาดุดันราวกับสัตว์ป่าในภูเขา ทำให้คนมองขวัญผวา

จือเซี่ยที่มองร่างสูงใหญ่ของพ่อที่อยู่ตรงหน้า รู้สึกอุ่นใจอย่างยิ่ง เธอหลบอยู่หลังหลินจี้หมิง จับชายเสื้อเขาเบาๆ และถามเสียงเบา

"พ่อ พ่อสู้พวกเขาได้คนเดียวเหรอ?"

ในความค

บทที่ 188 - วิชายุทธ์ก็เป็นคุณธรรมเช่นกัน

เฟิงเป่าซานถูกถ้วยที่พุ่งมาอย่างกะทันหันตี ตกใจจนหมอบลงกับพื้นไม่กล้าขยับ

"ท่านโปรดละเว้นชีวิตด้วย! เป็นความผิดของข้าน้อยที่ทำงานไม่ดี ขอท่านลงโทษเถิด"

ฝางเต๋อไห่ยิ้มมองเฉินปู้ฟาน

"ทั้งหมดนี้เป็นความเข้าใจผิด เดิมทีข้าแค่อยากซื้อภูเขาหลังบ้านของคุณหนูหลิน

บทที่ 189 - ความต้องการเอาชนะของอู่ฟู่

หลินจี้หมิงไม่ได้พูดถึงเรื่องบาดเจ็บ จือเซี่ยก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

เธอทำอาหารเสร็จ ก็ไปท่าเรือโดยมีจ้าวเจียหลี่ไปด้วย

สิ่งที่เธอไม่คาดคิดคือ ฝางจื่อหลิงก็อยู่ที่นี่ด้วย เห็นเธอถือกล่องอาหารมา ยังทักทายเธอก่อน ราวกับเรื่องขัดแย้งที่คฤหาสน์ฝางก่อนหน้านี้ไม่เคยเก