บทที่ 185 ถูกตระกูลฝางพาตัวไป

หลังจากตกลงกันแล้ว จือเซี่ยกำลังจะพาเหอลาเหมยไปนั่งที่ร้านอาหารเล็กๆ ของตัวเอง อยากเลี้ยงอาหารนาง แต่เดินไปไม่กี่ก้าว ข้างหน้าก็มีคนกลุ่มหนึ่งพรวดพราดออกมา ล้อมทางเดินของทั้งสองคนไว้

จือเซี่ยสบตากับเหอลาเหมย คิดว่าตัวเองไม่ได้ไปสร้างเรื่องกับใคร คงไม่ได้มาหาพวกเธอ อา

บทที่ 186 - กลั่นแกล้งเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ เจ้าไม่อายหรือไง?

หลินจือเซี่ยที่กำลังทึ่งในความหรูหราของคฤหาสน์ท่านฝาง ถึงกับชะงักไปชั่วขณะ

เธอรู้แต่เพียงว่าต้องคำนับเวลาเจอขุนนาง แต่ไม่เคยได้ยินว่าต้องคำนับเวลาเจอท่านฝางด้วย

ก่อนหน้านี้ที่คำนับอาจารย์เฉิน ก็เพราะเห็นพวกนักศึกษาในร้านคำนับกันบ่อยๆ แต

บทที่ 187 - เฟิงเป่าซาน แพะรับบาป

หลินจี้หมิงไม่ได้แสดงความกลัวใดๆ บนใบหน้า ดวงตาดุดันราวกับสัตว์ป่าในภูเขา ทำให้คนมองขวัญผวา

จือเซี่ยที่มองร่างสูงใหญ่ของพ่อที่อยู่ตรงหน้า รู้สึกอุ่นใจอย่างยิ่ง เธอหลบอยู่หลังหลินจี้หมิง จับชายเสื้อเขาเบาๆ และถามเสียงเบา

"พ่อ พ่อสู้พวกเขาได้คนเดียวเหรอ?"

ในความค