บทที่ 180 เปลี่ยนวิธีคิด

เหอลาเหมยมองกระดาษที่เหลืองนวลตรงหน้า บนนั้นมีภาพวาดกระเป๋าผ้าหลากหลายขนาดและรูปแบบ ดวงตาของเธอเป็นประกายขึ้นทันที

ต้องยอมรับว่าหลินจือเซี่ยคนนี้เป็นคนมีความรู้จริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่ลายเส้นภาพวาดนี้ก็ดูเหมือนของจริงมาก

"น้องคิดจะให้ข้าเอาผ้าป่านมาทำกระเป๋าไปขา

บทที่ 181 ใช้อำนาจข่มขู่

"ข้าย่อมรู้" เซิ่นจี้จือทำหน้าลำบากใจ "แต่พวกเขาถาม คฤหาสน์ขุนนางเป็นตระกูลใหญ่ พวกเราชาวบ้านธรรมดาไม่กล้าหาเรื่อง ต้องแกล้งทำเป็นมาถามสักหน่อย ตอนนี้เจ้าให้คำตอบแล้ว ข้าจะไปปฏิเสธพวกเขา"

จือเซี่ยพยักหน้า "รบกวนลุงผู้ใหญ่วิ่งไปวิ่งมาแล้ว"

หลังเซิ่นจี้จือจากไป เธอเรียกซื่

บทที่ 182 เจ้าก่อเรื่องอะไรอีกแล้ว?

เหอลาเหมยกลับถึงบ้านตระกูลเฉิน พอดีกับที่เฉินต้าหนิวที่ออกไปแต่เช้าแบกจอบกลับบ้าน

ตอนเขาออกจากบ้าน เหอลาเหมยยังไม่ตื่น ตอนนี้เห็นเธอ แม้จะรู้สึกเขินอายบ้าง แต่มุมปากก็อดยกยิ้มขึ้นไม่ได้

"ตื่นแล้วหรือ?"

เหอลาเหมยก็รู้สึกเขินเช่นกัน

เมื่อวานนอนดึกไปหน่อย วันน