บทที่ 178 เฉินต้าหนิวเป็นสามีของข้า

หลินชุนซิ่งคิดอย่างละเอียด

เห็นว่าคำพูดของเฉิงซื่อมีเหตุผล นางไม่มีทางแต่งเป็นอนุคนที่สี่ของเศรษฐีหลี่แน่ๆ ในคฤหาสน์ใหญ่มีเรื่องสกปรกมากมาย นางไม่อยากแย่งผู้ชายกับผู้หญิงทั้งบ้าน

ส่วนหวังเขอนั้น หลังแต่งภรรยาคนแรก ยังมีเงินสินสอดสี่ตำลึงสำหรับแต่งภรรยาใหม่ แสด

บทที่ 179 หลินชุนซิ่งถูกทำร้าย

เหอลาเหมยใช้แรงเต็มที่

หลายปีที่สะสมกำลังมา พอลงมือ หลินชุนซิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางเลย นางถูกฟาดจนร้องกรีดด้วยความเจ็บปวด ไม่นานผมและเสื้อผ้าก็ยุ่งเหยิง ไม่เหลือท่าทางน่าสงสารเหมือนเมื่อครู่

"หยุดนะ! ไอ้คนต่ำช้า หยุดเดี๋ยวนี้!"

เห็นภาพตรงหน้า ไม่เพียงเหอซื่อและเฉิ

บทที่ 180 เปลี่ยนวิธีคิด

เหอลาเหมยมองกระดาษที่เหลืองนวลตรงหน้า บนนั้นมีภาพวาดกระเป๋าผ้าหลากหลายขนาดและรูปแบบ ดวงตาของเธอเป็นประกายขึ้นทันที

ต้องยอมรับว่าหลินจือเซี่ยคนนี้เป็นคนมีความรู้จริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่ลายเส้นภาพวาดนี้ก็ดูเหมือนของจริงมาก

"น้องคิดจะให้ข้าเอาผ้าป่านมาทำกระเป๋าไปขา