บทที่ 176 ฝีมือการทอผ้า

เมื่อเหอลาเหมยมาถึง นางไม่ได้สวมผ้าคลุมหน้าสีแดง แต่สวมเสื้อลายดอกสีฟ้าอ่อนที่ซักจนซีดกับกระโปรงยาวสีคราม ติดดอกไม้สีแดงที่ข้างผม

เสื้อผ้าและกระโปรงไม่มีรอยปะชุน เห็นได้ชัดว่านี่เป็นชุดที่ดีที่สุดของนาง

นางมีใบหน้ากลมโต ตาโต ดูเป็นคนอารมณ์ดี ยากที่จะจินตนาการว่าหญิงสาวเช่

บทที่ 177 เพิ่มเงินให้แม่สื่อ

หลินจือเซี่ยรู้สึกว่างานแต่งงานที่บ้านเฉินน่าเบื่อมาก พอมีคนแรกลุกกลับ นางก็รีบเร่งจ้าวอวี้เจินกลับบ้าน

จ้าวอวี้เจินรำคาญจนทนไม่ไหว บอกลาชาวบ้านที่นั่งโต๊ะเดียวกัน แล้วพาลูกทั้งสองกลับบ้าน

พอถึงบ้าน หลินจือเซี่ยก็ปีนบันไดขึ้นไปใต้ชายคา

"แม่ ข้าวเหนียวป่นของบ้านเราน

บทที่ 178 เฉินต้าหนิวเป็นสามีของข้า

หลินชุนซิ่งคิดอย่างละเอียด

เห็นว่าคำพูดของเฉิงซื่อมีเหตุผล นางไม่มีทางแต่งเป็นอนุคนที่สี่ของเศรษฐีหลี่แน่ๆ ในคฤหาสน์ใหญ่มีเรื่องสกปรกมากมาย นางไม่อยากแย่งผู้ชายกับผู้หญิงทั้งบ้าน

ส่วนหวังเขอนั้น หลังแต่งภรรยาคนแรก ยังมีเงินสินสอดสี่ตำลึงสำหรับแต่งภรรยาใหม่ แสด