บทที่ 173 ลูกของสายรองเสียชีวิตแล้ว

หลินจือเซี่ยไม่แน่ใจว่าเขาต้องการทำอะไร

"อาชายรองก็รู้ว่าพ่อข้าช่วงนี้ไปตำบลทุกวัน ตอนนี้ไม่อยู่บ้าน แน่นอนว่าไปตำบลแล้ว" เธอหยุดครู่หนึ่ง แล้วถาม "แล้วอาชายรองล่ะ วันนี้ไม่ไปค้าขายที่ตำบลหรือ?"

"แน่นอนว่าต้องไป ต้องจ่ายค่าเช่าร้านทุกวัน" หลินสุ่ยเซิงฝืนพูด "ข้

บทที่ 174 วางแผนการอย่างแยบยล

ถ้าลูกที่หลี่ซื่อเพิ่งคลอดตายจริง การที่จือเซี่ยซ้ำเติมแบบนี้ก็เกินไปจริงๆ แต่เธอเห็นหลี่ซื่อกับเฉิงซื่อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในบ้านไม่มีบรรยากาศเศร้าโศกเลย

เพิ่งผ่านไปแค่วันเดียว หลี่ซื่อกลับดูกระปรี้กระเปร่า ดวงตาไม่มีร่องรอยการร้องไห้เลย

ถึงจะเป็นลูกผู้หญิงจริง

บทที่ 175 การแต่งงานของเฉินต้าหนิว

ครกหินที่มีรอยบิ่นที่ใช้บดงาก่อนหน้านี้ได้เปลี่ยนเป็นอันใหม่แล้ว จือเซี่ยกังวลว่าเม็ดแป้งรากบัวจะใหญ่เกินไปละลายไม่หมด จึงเอาครกหินมาบดแป้งให้ละเอียดขึ้น

เธอยังคั่วถั่วลิสงแล้วปอกเปลือกห่อผ้าฝ้ายบดให้แตก คั่วงาให้หอม ผสมกับน้ำตาลขาว แล้วเติมลงในแป้งรากบัวที่ผสมไ