บทที่ 152 คลอดแล้ว

ในยามค่ำ สามีภรรยานั่งพิงหัวเตียงด้วยกัน

"จือเซี่ยบอกว่าไม่ต้องเขียนชื่อเธอในโฉนดภูเขา เด็กคนนี้ยังบ่นว่าแม่ลำเอียงไม่สนใจอู่ฟูกับซื่อไห่เลย"

หลินจี้หมิงโอบแขนภรรยา

"ทุกคนเป็นลูกของเรา เธอจะลำเอียงได้ยังไง? อู่ฟูกับซื่อไห่อยู่กับเรา เราเห็นทุกอย่าง แต่จือเซี่ยต้องออกเรือนไป ชีว

บทที่ 153 พ่อคงไม่ได้ให้คนอื่นหรอกนะ?

หลังจากทำเหล้าข้าวเหนียวเสร็จและกินข้าวเช้าแล้ว ก็ไปที่เมือง ช่วงเช้ายังคงวุ่นวายเล็กน้อย เพื่อให้วัตถุดิบที่เตรียมไว้สำหรับวันนี้ขายหมดเร็วๆ จ้าวอวี้เจินจากที่เคยขายอะไรตามที่ลูกค้าต้องการ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นแนะนำของอื่นๆ ให้ซื้อเพิ่มด้วย

ช่วงเช้าผลตอบรับดีทีเ

บทที่ 154 ปักดอกไม้เป็นหญ้า

เมื่อญาติในลานบ้านเห็นแขกมาที่บ้านจ้าว ต่างก็ทักทายหลินจี้หมิงและจ้าวอวี้เจินแล้วจึงจากไป

บางคนก่อนไปยังบอกจ้าวอวี้เจินว่า ถ้ามีโอกาสทำมาหากินดีๆ อย่าลืมพวกเขา

ช่วงนี้ พี่น้องจ้าวซงเฉวียนได้รับผลประโยชน์จากน้องสาวคนนี้ ชีวิตดีขึ้นก็ไม่ใช่ความลับ ทุกคนรู้กันดี

จ้าวอวี้เ