บทที่ 15 พี่สะใภ้ใหญ่ที่ปากบอกไม่เอาแต่ทำให้

อาหารเย็นมีมากมาย ทั้งซุปไก่ใหญ่หม้อ แผ่นไข่กุ้ยฉ่าย และผักหัว

แม้พี่สะใภ้ใหญ่สวี่ซื่อจะไม่พูดจาดี แต่คิดว่าแม่ลูกสี่คนไม่ค่อยได้กินข้าวที่บ้านเดิม เดิมจะต้มโจ๊ก คิดๆ แล้วก็หุงข้าวสวยหม้อใหญ่ ให้พวกเขาได้กินอิ่ม

หลังกินข้าวเสร็จ เธอยังส่งตะกร้าผักที่เต

บทที่ 16 พี่สะใภ้คนโตควรเป็นคนจ่ายเงิน

จ้าวอวี้เจินมองแผ่นหลังของหลี่ซิ่วหลาน รู้สึกว่ารอยยิ้มของเธอเมื่อครู่ดูไม่น่าไว้ใจ

แต่เธอก็ไม่ได้คิดมาก ตอนนี้สำคัญที่ต้องทำให้ตัวเองและเด็กๆ อิ่มท้องก่อน เธอตักซุปไข่และหยิบขนมปังสี่ชิ้นเข้าไปในห้อง เรียกเด็กๆ มากินข้าว

สองวันที่ไม่มีใครดูแล ห้องของเฉิงซื

บทที่ 17 ดูซิว่าเจ้าจะแข็งกร้าวไปได้นานแค่ไหน

จ้าวอวี้เจินมองคนโง่คนนั้นด้วยความประหลาดใจ

"หลี่ซิ่วหลาน เจ้ายังมีหน้าอีกหรือ? ฉันไม่ได้เป็นคนเชิญหมอผีมา ใครเชิญก็ให้คนนั้นจ่าย กรรมใครกรรมมันก็ตกอยู่กับคนนั้น"

พูดจบ ไม่รู้เป็นอย่างไร ท้องฟ้าก็มีเสียงฟ้าร้องดังสนั่น ทำให้หลี่ซิ่วหลานตกใจหดตัวถอยหลั